The day after

Soms heb je van die ochtenden dat je met behulp van sporenonderzoek, clues en aanwijzingen in en rondom je huis de voorgaande avond moet reconstrueren. Dit omdat je het je uit je blote kop niet meer kan herinneren. Zo'n ochtend had ik afgelopen zaterdag. De verjaardag van zekere vriend R. was erg gezellig geweest. Al was het wel zeer verbazend dat ik enkel onder invloed van rosé toch wel een zekere staat van dronkenschap wist te bereiken die meestal alleen wordt bereikt na consumptie van sterkere alcoholische versnaperingen.
Van het feestje zelf weet ik alles nog wel, en anders had mijn met rosé doorweekte broek me de volgende dag alsnog kunnen vertellen dat ik tot twee keer toe uit het niks mijn volle glas rosé uit mijn handen over mezelf en de vloer heb laten vallen. De ware blackout ging pas van start bij de terugtocht naar huis. Het is maar goed dat de automatische piloot altijd regelt dat je netjes bij je voordeur komt, hoe het is gebeurd weet ik verder echt niet.
Maargoed, het was zaterdag en ik schrok wakker van de wekker. Dit was vanwege de superfijne bijkomstigheid dat ik om half negen gewoon op mijn werk moest zijn. De smaak in mijn mond en mijn onfrisse gezicht verrieden dat ik de avond ervoor niet de moeite had genomen mijn gezicht te wassen of mijn tanden te poetsen. Mijn gezwalk toen ik uit bed stapte verried dat ik wellicht nog steeds een beetje onder invloed was. Vervolgens liep ik door naar de woonkamer, het spoor aan kledingstukken verried dat ik geprobeerd had om me onderweg naar de slaapkamer alvast uit te kleden, waarschijnlijk leek me dat zeer efficiënt, ik moest natuurlijk wel zo veel slaap pakken als ik kon! En toen, toen ik dacht dat ik alles wel zo'n beetje had gereconstrueerd, was daar het bakje met etensresten eromheen, en in de keuken de pan waar overduidelijk wat left-over risotto in was opgewarmd. Dit is echt een heftige hoor, eten maken zonder dat je er nog iets van weet duidt op serieuze blackout. Gelukkig was ik nog slim genoeg om het vuur uit te zetten. Anders waren de gevolgen niet te overzien geweest!
Alsof dit allemaal niet genoeg was, bleek dat ik de bewuste nacht in mijn slaap meermalen de leus :"Wine for free! Wine for free!" heb gescandeerd. Nu is het echt duidelijk. Voorlopig even een stop op de alcohol....

Doe maar liever niet...

Toen was er ineens de legging, dat is inmiddels al best een tijdje geleden. Vijftien jaar eerder droeg ik hem ook. Ik had twee hele mooie korte leggings, of eigenlijk 'fietsbroeken'. Eentje had een roze en een gele pijp. De ander was heel mooi van latex met disneyfiguren erop. Dag in dag uit droeg ik mijn legging. Die met Disneyfiguren was trouwens geen lang leven beschoren. Op een dag besloot ik hem te strijken. En ik schrok me dood toen het ding voor mijn ogen onder de strijkbout veranderde in een klein bergje vies prut...De fietsbroek-mode verdween weer een beetje en een legging veranderde in iets waarvan je zeker wist dat je het nooit meer zou aantrekken. Zoiets zou immers nooit meer in de mode raken. Maar jawel! Hij is er weer!! Massaal wordt hij aangetrokken, sommige mensen doen zelfs alsof een legging hetzelfde is als een broek, en alsof het helemaal niet nodig is om eroverheen je billen te bedekken. Nou ik kan je vertellen dat tenzij je heel dun bent met een heel bescheiden billetje, je het eigenlijk beter niet kan doen. Maargoed, niemand luistert naar mij. Het lijkt ook wel alsof steeds meer mensen van die domme grote brillen gaan dragen, ook als ze helemaal geen bril nodig hebben, terwijl ik ook al een paar jaar zeg dat dat beter gewoon niet kan gebeuren. Dussss, terug naar de legging. Sommige mensen raken een beetje in de war van de mode en snappen het verschil tussen legging en panty niet helemaal. Je hebt namelijk leggings van pantystof, maar als je al zo graag wil doen of een legging een broek is kan je dat beter niet doen met leggings van pantystof. Die zijn namelijk DOORZICHTIG!!! Ja! Wist je dat nog niet? Nou bij deze. DAT IS NIET ZO MOOI!!! nee hoor helemaal niet. Zelfs de mooiste benen komen er meestal niet mee weg. Knoop dit dus in je oren. En de volgende keer dat ik het zie ga ik het zeggen. Dus pas maar op!

Blog = Sog

Waar ik het de vorige keer nog had over mijn nieuwe blog- en twitterverslaving, zijn we inmiddels ruim een maand verder en heb ik niks geschreven! Dat is natuurlijk niet zoals het een ware blogger betaamt! Ik schaam mij dan ook diep. Ik moet concluderen dat mijn formidabele blog gedrag voor een groot deel te wijten was aan SOG-gen. Oftewel ten onder gaan aan Studie Ontwijkend Gedrag...Daar ik nu fulltime aan het werk ben en mijn werk niet plaatsvindt achter de computer is mijn blog angstvallig leeg gebleven.
Maargoed, we zijn inmiddels dus een maand verder wat betekent dat ik ergens op terug kan komen. Namelijk het al veel behandelde onderwerp : op salsa zitten. Ja ik ging op salsa en ja ik moest met vreemde mannen dansen en ja soms danste ik zelfs met 'helpers' (klinkt veel enger dan dat het bleek te zijn kan ik je vertellen). En inmiddels zijn de salsa lessen niet het enige wat ik heb doorstaan. Ik heb namelijk ook een heuse salsa party achter de kiezen! Dat was me toch een ware belevenis. De avond bestond vooral uit aan de zijkant van de zaal staan, kijken naar alle mensen die het wel heel goed konden, hopen en tegelijkertijd niet hopen ten dans gevraagd te worden, nog een drankje bestellen, wegtrekken, een beetje minder wegtrekken en uiteindelijk teleurgesteld door de regen naar huis fietsen. Dat ga ik de volgende keer beter aanpakken! Dansen zal ik, ik werp mezelf op de dansvloer, zal al mijn kansen aangrijpen om mijn moves en basisstappen tot in de perfectie te oefenen!
Deze week heb ik vrij van salsa en volgende week begint het prachtige niveau 'beginners 2'! Zal ik het dan verleerd zijn?? Wordt vervolgd...